แม็กซ์ คาร์เตอร์ ทายาทถังแตกกับวันแรกในคฤหาสน์วินเชสเตอร์

บทที่ 2 แม็กซ์ คาร์ เตอร์ ทายาทถังแตกกับวันแรกในคฤหาสน์ วินเชสเตอร์ แม็กซ์ คาร์ เตอร์ นักวิทยาศาสตร์ ถังแตกสาขาจิตวิทยา อายุ 29 ปี สูง 193 ซม. ผู้ได้ รับมรดกชิน้ ใหญ่ของตระกูลวินเชสเตอร์ ที่ไม่ได้ เกี่ยวข้ อง กันทางสายเลือดแต่อย่างใด เพราะเขาถูกอุปถัมภ์มาจากสถานเลีย้ งเด็ก กาพร้ าและได้ รับการสนับสนุนค่าเล่าเรี ยนจนกระทัง่ จบดอกเตอร์ กลายมา เป็ นนักวิทยาศาสตร์ สาขาจิตวิทยาอย่างทุกวันนี ้ ทว่าความสาเร็ จนัน้ ก็มิได้ เกิดขึน้ โดยง่าย เพราะทันทีที่เขาเรี ยน จบ ภาระการส่งเสียของตระกูลวินเชสเตอร์ ก็หมดลงเช่นกัน แม็กซ์จึงต้ อง ใช้ ความสามารถของตัวเองในการเข้ าทางานตามสายอาชีพที่เรียนมา ซึ่ง เขาก็ไม่ได้ ประสบความสาเร็จในหน้ าที่การงานอย่างที่คิด เพราะความหัว รัน้ และเชื่อมั่นในทฤษฎีของตัวเองมากเกินไป จนในที่สุดความเห็นต่างได้ สร้ างความไม่ลงรอยให้ เกิดขึน้ ทาให้ สายงานรับไม่ได้ อีกต่อไปและเนรเทศ เขาออกจากทีมวิจยั อย่างไร้ เยื่อใย แม็กซ์กลายเป็ นนักวิทยาศาสตร์ ที่ไม่มีใครยอมรับและตกงาน นั่น หมายความว่า ถ้ าไม่มีงานก็ไม่มีเงินมาจ่ายค่าเช่าอาพาร์ ทเม้ นต์สาหรับ ซุก หัวนอนเช่นกัน และใช่เขา'ถังแตก' อย่างสมบูรณ์ แบบ ทว่าในความโชค ร้ ายก็ยังมีเรื่ องดีๆ อยู่บ้าง เมื่อวันหนึ่งมีจดหมายหนึ่งฉบับมาหย่อนอยู่ ที่ หน้ าประตูห้อง จ่าหน้ าซองถึง แม็กซ์ คาร์ เตอร์ อาพาร์ ทเม้ นต์ วิลโรว์ ฮิล เลขที่ 13 ชัน้ 4 ห้ องที่ 9 ในนั ้นแจ้ งว่าเขาได้ รับมรดกจากตระกูลวินเชสเตอร์ เป็ นคฤหาสน์ หลังใหญ่ในเมืองซานโฮเซ ที่มีพืน้ ที่กว่า 162 เอเคอร์ เพราะคนอื่น ๆ ใน ตระกู ล ไม่ ยินดี จะรับ มันไว้ แ ละการขายทิ ง้ ทอดตลาดก็ ดูจะเป็ นไปไม่ได้ เพราะเหตุผลบางอย่าง ดังนัน้ สมบัติชิน้ นีก้ ็เลยตกเป็ นของเขาแบบฟลุ๊คๆ พร้ อมกับค่าใช้ จ่ายรายเดือนอีกเล็กน้ อยสาหรับการดูแลคฤหาสน์ในฐานะ' เจ้ าของคนใหม่ ' ทัน ที ที่ จดหมายฉบับ นีไ้ ด้ รั บการยื นยัน จากทางผู้จัดการมรดก ตรรกของนักวิทยาศาสตร์ ที่กาลังถังแตกจึงไม่เสียเวลาตรวจสอบอะไรอีก เมื่อการถ่ายโอนกรรมสิทธิ์ตามกฎหมายเสร็จสิ ้นเป็ นที่เรี ยบร้ อย แม็กซ์ก็รีบ เก็บข้ าวของพร้ อมอุปกรณ์ และงานวิจัยอื่นๆ ย้ ายกระเป๋ าออกจากอพาร์ ทเม้ นต์รังหนูไปอยู่คฤหาสน์สดุ หรูอลังการแทน โดยไม่ร้ ูว่า คาว่า 'อลังการ' มันก็เป็ นแค่ขนาดเท่านั ้น... รถยนต์คันเก่าที่ดูใหม่เอี่ ยมกว่าทุ กสิ่งรอบตัวขับเข้ ามาจอดอยู่ หน้ าคฤหาสน์วินเชสเตอร์ นักวิทยาศาสตร์ ถังแตกสาขาจิตวิทยาก้ าวขาลง จากรถอีกครัง้ พร้ อมกระเป๋ าสัมภาระที่สะพายบนบ่า แม็กซ์ คาร์ เตอร์ กวาดสายตามองความรกร้ างรอบตัว ไม่ว่าจะ เป็ นกอหญ้ าแห้ งที่ขึ ้นอยู่ในบ่อนา้ พุจนดูเหมือนกระถางประดับขนาดใหญ่ หรื อใยแมงมุมบนจั่วปลายแหลมของหลังคาหน้ าประตูที่แทงลงด้ านล่าง แทนที่จะยื่นขึ ้นด้ านบน เนื ้อสีผนังภายนอกที่ลอกล่อนสึกกร่อน กรอบประตู หน้ าต่างที่สนิมเขรอะ กระจกที่ขุ่นมัวจนมองไม่เห็น แล้ วก็อะไรต่ออะไรอีก หลายอย่ างที่ ซ อมซ่ อ ซะจนดู ส ยองขวัญ อย่ างกั บ คฤหาสน์ ผี สิ ง ที่ ห ลุ ด ออกมาจากโรงภาพยนตร์ อย่างไงอย่างัน้ "เฮ้ อ! นั่นสินะ!" เมื่ อ ความเป็ น จริ ง ดัน ไม่ ตรงกั บสิ่ งที่ คิดเอาไว้ เสี ยงระบายลม หายใจเฮือกใหญ่จึงดังออกมา พร้ อมกับใบหน้ าที่เงยมองท้ องฟ้าสีอึมครึมอ ย่างทาใจ ก่อนตรรกะของวิทยาศาสตร์ ที่มีสติจะเริ่ มกลับมาทางานอีกครัง้ ซึ่งถ้ าเขาคิดสักนิดก็น่าจะเดาออกแต่แรกว่า มันจะเป็ นไปได้ ยงั ไงที่ต ระกูล วินเชสเตอร์ จะยกคฤหาสน์สุดหรู ให้ เขาจริ งๆ แต่ตอนนีด้ ้ วยสถานะทาง การเงินที่อัตคัดจนถึงขีดสุด ทาให้ แม็กซ์ไม่มีทางเลือก นอกจากต้ องลาก กระเป๋ าเข้ าไปอยู่ในคฤหาสน์ซอมซ่อ พร้ อมกับความคิดที่ผุดขึน้ มาอย่าง ประชดประชัน 'เฮอะ! คฤหาสน์ผีสิงชัดๆ...' ... แอดด!! ประตูทางเข้ าถูกเปิ ดออก ตังแต่ ้ ก้าวเข้ าไปแรกที่เหยียบย่างเข้ าไป ในคฤหาสน์ สายตาใต้ กรอบแว่นก็ ถูกต้ อนรั บด้ วยโถงด้ านหน้ าที่ตกแต่ ง แบบเพี ย้ นๆ อย่ างประหลาดและไร้ เหตุ ผล เริ่ มจากเพดานด้ านบนที่ใช้ ประตูหลายบานมาต่อกัน แถมมีโคมระย้ าสีทองสไตล์วิกตอเรี ยห้ อยอยู่กับ ประตูบนเพดาน หรือหน้ าต่างหลังเตาผิงที่ออกแบบเป็ นลวดลายใยแมงมุม สีดาชวนขนลุก อีกทัง้ กรอบหน้ าต่างที่ขึงผ้ าม่านบนผนังทัง้ ที่ไม่มีหน้ าต่าง แล้ วก็ชนวางของติ ั้ ดผนังที่ดูยงั ไงมันก็กลับหัวกลับหางชัดๆ และของตกแต่ง อีกหลายอย่างที่เหมือนจะผิดเพี ้ยนไปหมด ทาเอานักวิทยาศาสตร์ ระดับหัว กะทิอย่างแม็กซ์ถึงกับมองตาค้ าง คิดไม่ออกว่าจะใช้ ตรรกะอะไรมาอธิบ าย ความพิลึกพิลนั่ ตรงหน้ าดี 'เพราะแบบนี้ซินะ ถึงได้ขายไม่ออก' ความคิดสบถด่าผุดขึ ้นอย่าง ไม่เกรงใจสถานที่ พร้ อมกับขาสองข้ างที่เริ่มเดินสารวจรอบโถงส่วนหน้ า ซุ้มประตูโค้ งมนทางด้ านซ้ ายและขวามีท างเดินทอดยาวไปยัง พืน้ ที่ส่วนต่างๆ ในคฤหาสน์และผนังสองฝั่งก็มีประตูสองบานที่ปิดอยู่ แต่ กลับไม่มีบันไดที่จะขึ ้นไปยังชัน้ สอง ดังนัน้ ความพิศวงที่เห็นตัง้ แต่เริ่ มแรก จึงทาให้ แม็กซ์เดาว่าหนึ่งประตูสองบานน่าจะมีบานใดบานหนึ่งเป็ น บันได ขึ ้นไปสู่ชนถั ั ้ ดไป แต่ทาไมต้ องทาประตูขวางไว้ ด้วยล่ะ ส่วนอีกหนึ่งก็น่ าจะ เป็ นห้ องเก็บของหรือไม่ก็ห้องอะไรสักอย่างแน่ๆ ‘…’ ในขณะที่ตรรกของนักวิทยาศาสตร์ สาขาจิตวิทยาระดับหัวกะทิ เริ่มปรับความคิดให้ เข้ ากับการออกแบบสุดเพีย้ นตรงหน้ า เขาก็นึกขึ ้นมาได้ ว่ามีเอกสารที่แนบมาพร้ อมจดหมายแจ้ งสิทธิ์ในมรดก เป็ นแผนที่โง่ๆ ฉบับ หนึ่งที่เขาเกือบจะโยนมันทิ ้งตังแต่ ้ ทีแรก ถ้ าในจดหมายไม่ระบุเอาไว้ อ ย่ าง ชัดเจนด้ วยตัวหนังสือแดงเถือ กว่า 'เอกสารสาคัญ' ด้ วยความช่ างสงสัย บวกกับความมักง่ายเล็กทาให้ เขายัดมันไว้ ในซอกกระเป๋ าแบบลวกๆ จนมา เห็นกับตา เขาถึงรู้ว่า 'มันสาคัญจริงๆ' และดีที่ยงั อุตส่าห์เอามันติดมาด้ วย กระเป๋ าเสื อ้ ผ้ าถู กรื อ้ ค้ น หาเพื่ อแผนที่ ที่ ซุกไว้ จนยับ ยู่ ยี่อ อกมา จากนัน้ แม็กซ์ ก็คลี่ กระดาษที่ เต็ มไปรอยยับแล้ วใช้ มือพยายามรี ดให้ มัน เรี ย บอี ก ครั ง้ ก่ อ นจะดู มั น อย่ า งละเอี ย ด ความซั บ ซ้ อ นบนแผนที่ ข อง คฤหาสน์ เจ็ ดชัน้ และการออกแบบพิ ลึ กพิ ลั่น ท าให้ รู ป ด้ านดู คล้ ายแบบ แปลนโครงสร้ างเสียมากกว่าแผนที่ธรรมดาทั่วไป ดวงตาใต้ กรอบแว่นจึง มองสลับ ไปมากั บ สถานที่ จริ ง เพื่ อ เปรี ยบเที ยบ และก็ เป็ น อย่ างที่ เ ขา สันนิษฐานไว้ จริงๆ ประตูทางซ้ ายคือบันไดขึ ้นไปชันถั ้ ดไป ส่วนทางขวาเป็ น ประตูห้องใต้ ดิน เมื่อละสายตาจากแผนที่แม็กซ์ก็กวาดมองไปรอบตัว แสงสว่าง ภายในโถงส่วนหน้ าที่เริ่ มน้ อยลงทาให้ เขาเหลือบมองหน้ าปั ดนาฬิกาบน ข้ อมือ เข็มสัน้ ที่ชีร้ ะหว่ างเลขสามกั บเลขสี่ บ่งบอกว่ าเหลื ออี กไม่ ถึง สอง ชั่วโมงพระอาทิตย์ ก็จะตกดิ น ซึ่งหมายความว่ าทัง้ คฤหาสน์ กาลัง จะมื ด สนิท ดังนัน้ สิ่งที่เขาจาเป็ นต้ องทาตอนนีไ้ ม่ใช่การสารวจแต่เป็ นการหาที่ นอนและทาความสะอาดแบบลวกๆ ให้ อยู่ได้ ไปก่อน และหากโชคดีในห้ อง ใต้ ดินก็น่าจะมีเครื่องปั่ นไฟเก่าๆ ที่ยงั พอใช้ งานได้ สกั เครื่อง กระเป๋ าเสื อ้ ผ้ าถู กรื อ้ ค้ น อี กครั ง้ เพื่ อ หาไฟฉายที่ เขาเอาติ ด มา ด้ วย พอได้ สิ่งที่ต้องการเขาก็ถือมันพร้ อมแผนที่ในมือเดินไปเปิ ดประตู ที่อยู่ ทางฝั่งขวาทันที !!! เพียงแค่เปิ ดประตูเข้ าไปกลิ่นอับระลอกใหญ่ก็ตีเข้ าจมูกจนแม็ กซ์ ต้ องเบือนหน้ าหนีและใช้ แผนที่ในมือพัดกลิ่นให้ พอจางลง จากนัน้ จึงค่อย สาดแสงไฟฉายลงไปด้ านล่าง ดวงตาใต้ กรอบแว่นมองบันไดแคบชัน ที่เต็ม ด้ วยฝุ่นหนายอดยาวลงไปยังห้ องใต้ ดินพร้ อมกับขาที่ก้าวลงบันไดไปทีละ ขันอย่ ้ างระมัดระวัง เอี๊ยดด!! อ๊ าดด!! เสียงของแผ่นไม้ ที่ถูกทิ ้งร้ างมานานดังครวญครางเสียดลึกเข้ าไป ในโสตประสาททุ ก ครั ง้ ที่ เ ขาก้ าวเหยี ย บลงไป พอถึ ง ชั น้ ใต้ ดิ น สภาพ ด้ านล่างที่เห็นไม่ต่างจากที่เขาคิดเอาไว้ มากนัก ทัง้ หยากไย่ตามผนังและ บนเพดาน อีกทังข้ ้ าวของระเกะระกะที่ถูกวางทิ ้งเต็มไปหมดจนฝุ่นจับหนา เตอะ แต่สิ่งแม็กซ์ร้ ูสึกผิดปกติก็คือกล่องเครื่องมือและอุปกรณ์ ช่างต่างๆ ที่ ถูกวางทิง้ ไว้ จนดูเหมือนยังไม่ได้ เก็บมากกว่า อย่างถังสีนับสิบที่ถูกเปิ ดทิ ้ง ไว้ จนมันแห้ งแข็งกับลูกกลิ ้งทาสีที่คาอยู่ในถัง จะต้ องมีเหตุผลแบบนั ้นกัน ถึงทาให้ คนงานสามารถทิ ้งงานของตัวเองไปได้ และไม่เคยกลับมาอีกเลย 'แปลก!' แม็กซ์ขมวดคิ ว้ อย่างสงสัย พลางสาดแสงไฟไปรอบๆ เพื่อมองหาความผิดปกติอื่น แต่เขาก็ไม่พบอะไรอีกนอกจากความรกระเกะ ระกะและความเงียบที่ทาให้ ทุกย่ างก้ าวหรื อทุ กการเคลื่อนไหวของเขาดู เหมือนจะดังมากกว่าปกติแม้ กระทัง่ เสียงลมหายใจของตัวเอง... หลังจากการสารวจได้ สักพัก ในที่สดุ ความโชคดีก็เป็ นของแม็ กซ์ เมื่อเขาเจอสิ่งที่ต้องการในมุมหนึ่งของผนังถูกคลุมอยู่ใต้ ผ้าผืนใหญ่ นั่นก็ คือเครื่องปั่ นไฟรุ่นเก่าที่สภาพยังดูดีอยู่ เมื่อความหวังแห่งแสงสว่างอยู่ ตรงหน้ า นักวิทยาศาสตร์ ส าขา จิตวิทยาก็กลายเป็ นช่างเทคนิคชัว่ คราวในทันที แม็กซ์เริ่มตรวจสอบสภาพ การใช้ งานของเครื่ องปั่ นไฟแบบคร่ าวๆ และผลที่ได้ ก็คือ สายไฟไม่ชารุ ด สายพานอยู่ใ นระดับ มาตรฐาน พัดลมระบายอากาศก็ ยังอยู่ใ นสภาพดี กระทัง่ เขาเปิ ดถังน ้าถึงได้ ปัญหาที่ใหญ่ที่สดุ เพราะต่อให้ เครื่องปั่ นไฟพร้ อม ใช้ งานแค่ไหน แต่ถ้าไม่มีน ้ามันทุกอย่างก็จบ "บ้ าเอ๊ ย!" แม็กซ์สบถด่าอย่างหัวเสีย ความอึดอัดของอากาศใน ห้ องใต้ ดินเริ่มทาให้ เขาหงุดหงิดมากขึ ้นทุกที ก่อนที่ลมหายใจเฮือกใหญ่จะ ถูกพ่นออกมาพร้ อมๆ กับความคิดของนักวิทยาศาสตร์ ที่กลับมาอีกครัง้ เขาสาดไฟสาดแสงไฟฉายมองไปรอบๆ อุปกรณ์หลายอย่างในนี ้ ถูกทิ ้งกะทันหัน งันแค่ ้ น ้ามันขวดเดียวก็ไม่น่าจะเก็บออกไปด้ วยเหมื อนกัน ความช่างสังเกตทาให้ เขาเริ่ มการค้ นหาแบบปูพรมอีกครัง้ ทังซอกเล็ ้ กน้ อย ตามชันต่้ างๆ และลังเก็บอุปกรณ์เครื่องมือ แต่ใครจะรู้ในขณะที่กาลังหาอยู่ นั ้น เขากลับเจอความพิลึกพิลนั่ โดยบังเอิญอีกจนได้ ประตูไม้ บนกาแพงที่ไม่ใช่ห้องเก็ บของแต่เป็ นห้ องอี กห้ อ งที่ ถูก ซ่อนเอาไว้ อย่างแนบเนียน ห้ องเล็กขนาดราวสามเมตรเศษที่อับจนแทบ หายใจไม่ออก แต่กลับติดตัง้ หน้ าต่ างที่มองอะไรไม่เห็น กั บโต๊ ะ เล็ กและ เก้ าอี ไ้ ม้ ส องตัวที่ เป็ น ชุ ดเดี ยวกั น ถู กจัดวางไว้ เป็ น อย่ างดี เหมื อ นกั บมุม พักผ่ อ น และชัน้ วางของเตี ย้ ๆ ที่ มี ห นั ง สื อ วางอยู่ ส องเล่ ม ไม่ ร้ ู ว่ าคนที่ ออกแบบคิดยังไงกันแน่ถึงได้ อยากมานั่งอ่านหนังสือ ดื่มชา ในห้ องที่น่าอึด อัดแบบนี ้ แถมยังประชดด้ วยการทาหน้ าต่างปลอมๆ ขึ ้นมาอีก "แกร็ กก!" ในขณะที่แม็กซ์ยงั มึนงงกับความพิศวงจนลืมเรื่องหาถังน ้ามันไป ชัว่ คราว เสียงบางอย่างที่อยู่นอกประตูก็ดึงความสนใจของสายตาใต้ กรอบ แว่นให้ หนั ไปอย่างฉับพลัน พร้ อมกับแสงจากไฟฉายที่ถูกส่องไปยังจุดที่ คิด ว่าเป็ นต้ นเสียงในทันที . . ไม่มีสิ่งใดเคลื่อนไหวในความเงียบนอกจากกล่องเครื่ องมือที่ วาง ระเกะระกะอยู่ เ ต็ ม ไปหมด ความช่ า งสงสั ย ใคร่ รู้ ตามนิ สั ย ของ นั กวิ ท ยาศาสตร์ ท าให้ แ ม็กซ์ เดิ น ไปทางต้ น เสี ยงที่ไ ด้ ยิน จากนั น้ หัวคิ ว้ ก็ ขมวดมุ่นอีกครัง้ เมื่อสายตาใต้ กรอบแว่นเจอของที่เขากาลังหาวางอยู่หลัง กล่องเครื่องมืออย่างไม่น่าเป็ นไปได้ เพราะเขามัน่ ใจว่าก่อนหน้ านีต้ รงที่เขา ยืนอยู่ไม่มีมนั มาก่อนแน่นอน แม็กซ์ไตร่ ตรองชั่วครู่ แต่สุดท้ ายเขาก็ไม่สนใจอะไรทัง้ นัน้ ไม่ว่า ต้ นตอของเสียงจะมาจากไหนหรือถังนา้ มันจะโผล่มายังไง เพราะตอนนีส้ ิ่ง ที่เขาต้ องการก็คือคืนชีพให้ คฤหาสน์ซอมซ่อนี่ให้ ได้ จากนั ้นนิ ้วมือเรี ยวยาว แบบนั กวิ จัยเอื อ้ มไปหยิ บถั งแกลลอนพร้ อ มทัง้ ภาวนาขอให้ มัน ไม่ใช่ถัง เปล่า ซึ่งดูเหมือนว่าตอนนีเ้ ขาคงเป็ นลูกรักของพระเจ้ าแน่ๆ เพราะได้ ทุก อย่างที่ต้องการในคฤหาสน์พิลึกพิลนั่ นี่มาอย่างง่ายดาย น ้ามันถูกเติมใส่เครื่องปั่ นไฟ คันโยกถูกดันขึ ้น แล้ วจากนั ้นไม่นาน เสียงเครื่องยนต์ก็เริ่มทางาน แม็กซ์ลองเปิ ดสวิตช์ไฟในห้ องใต้ ดิน ความมืด ถู กแทนที่ ด้วยแสงสว่ างอย่ างรวดเร็ ว สุดท้ ายคฤหาสน์ ซอมซ่ อ ที่ คล้ า ย หลับใหลไปนานก็คืนชีพกลับมาอีกครัง้ "ฮู้ ส าเร็ จจนได้ " แม็ กซ์ เป่ าอย่ างโล่ ง ใจ กวาดตามองไปรอบๆ อย่างผู้ชนะ ความอึดอัดของบรรยากาศในห้ องใต้ ดินดู คลายลงเมื่ อ เขา สามารถมองเห็นทุกอย่างได้ ชัดเจน แล้ วเจ้ าของคนใหม่แห่งคฤหาสน์ วิน เช สเตอร์ ก็เดินขึ ้นบันไดกลับขึ ้นสู่ชนบนทั ั้ นที โดยหารู้ไม่ว่าการที่เขาเจอ ถังนา้ มันนัน้ ไม่ใช่เพราะพระเจ้ าเข้ าข้ าง แต่เป็ นเพราะบางสิ่งในคฤหาสน์ ต้ องการให้ เขาอยู่ที่นี่และแน่นอนว่าบางสิ่งก็ 'ไม่ ต้อนรั บ' เขาเช่นกัน 'ไนเจล เธอทาแบบนี้แม่ จะโกรธ ถ้าเธอหาเราเจอเราจะถู ก ท า โทษ' 'ฉันรู้แองจี ้ แต่ฉนั คิ ดว่าบางทีเขาอาจช่วยเราได้' ปั ญหาแรกถูกจัดการลงได้ เรื่ องต่อไปที่ต้องทาก็คือหาที่นอนดีๆ สาหรับคืนแรกในคฤหาสน์สุดเพี ้ยน แม็กซ์หยิบกระเป๋ าสะพายขึน้ บ่าแล้ ว อ่านแผนที่ที่อยู่ในมืออีกครัง้ "อืม ห้ องพักแขกชันสองแล้ ้ วกัน" เพื่อความรวดเร็วในการเคลียร์ ที่ พัก เขาจึงตัดสินใจพักที่ห้องนอนบนชันสองที ้ ่ใกล้ ที่สดุ พอได้ เป้าหมาย ความไม่มีเหตุผลเริ่ มขึน้ เพียงแค่เปิ ดประตูทาง ขึน้ บันไดเข้ าไปเท่านัน้ สายตาใต้ กรอบแว่นหรี่ มองบันไดขัน้ เตีย้ ที่เรี ยงต่อ กันราวสองถึงสามเมตรเหมือนพื ้นต่างระดับที่ทอดยาวไปข้ างหน้ า จากนัน้ ก็เปลี่ยนเป็ นพืน้ ปกติที่อ ยู่ในระนาบเดียวกั นอย่างไม่ มีเหตุผลก่ อนจะถึ ง ทางแยกซ้ ายขวาและประตูที่อยู่ตรงสุดทางเดิน แม็กซ์เดินผ่านพืน้ ต่ างระดับ เข้ าไปเรื่ อยๆ ทางซ้ ายแยกขวาคื อ บันไดที่ขึ ้นไปทังคู ้ ่แต่ที่ต่างกันคือปลายสุดของทางขวากลับเป็ นทางตัน ชน กาแพงซะงัน้ ดังนัน้ เขาจึง ต้ องเลือ กเดินไปทางซ้ ายแทน ด้ วยระยะห่ าง เพียงแค่ชนั ้ เดียว ทาให้ เขาขึน้ มาถึง ชัน้ สองได้ อย่ างง่ายๆ แม็กซ์ดูแผนที่ เทียบกับสถานที่จริงอีกครัง้ นับคร่าวๆ ชันนี ้ ้น่าจะมีห้องยิบย่อยทังห้ ้ องเล็ก ห้ องน้ อยที่อยู่ตามส่วนต่างๆ ราวห้ าสิบห้ อง ลักษณ์ทางเดินที่จะไปยังห้ อง ต่างๆ ถูกสร้ างขึ ้นมาอย่างไร้ เหตุผลเหมือนเขาวงกตขนาดย่อมที่จงใจท าให้ หลงอยู่ในนี ้ แต่ทาไมเจ้ าของคฤหาสน์ถึงอยากให้ คนรับใช้ ของตัวเองหลง ทางกันล่ะ... ยิ่งมองตามแผนที่สมองนักวิทยาศาสตร์ ของแม็กซ์ยิ่งเหมือนถูก หั่นเป็ นชิน้ เล็กๆ มากขึน้ เรื่ อยๆ ความผิดที่ผิดทางของทุกอย่างทาให้ เขารู้ แล้ วว่าทาไมที่นี่ถึงขายไม่ออกและถูกทิ ้งร้ างจนมันตกมาอยู่ในมือของเขา แบบไม่มีทางเลือก ทว่าความจริงมันจะมีแค่นั ้นแน่เหรอ แสงอาทิตย์สุดท้ ายจวนเจี ยนหมดลงทุ กที ทัง้ ความเหนื่ อ ยล้ า จากการขับรถระยะไกลทาให้ เขาตัดสินใจเลือกห้ องพักห้ องแรกที่เจอทันที และสภาพของมันก็เป็ นอย่างที่คิด ทังห้ ้ องเต็มไปด้ วยฝุ่นหนาเตอะ แต่ยงั ดี ที่เฟอร์ นิเจอร์ ถูกคลุมด้ วยผ้ าผืนใหญ่ทาให้ มนั ไม่สกปรกเกินกว่าที่จะใช้ งาน ได้ และแน่นอนว่าในนีก้ ็ถูกออกแบบไว้ พิลึ กพิลั่นไม่ต่างอะไรกับข้ างนอก เหมื อ นกั น อย่ างรู ป วาดที่ ถูกแขวนกลับ หัวกลับ หาง หน้ าต่ างที่ เปิ ดเข้ า แทนที่จะเปิ ดออก กระจกในห้ องน ้าที่ทาสีดาทับไว้ และอะไรอีกหลายอย่ าง ที่อธิบายด้ วยเหตุผลไม่ได้ แต่ยงั ดีที่เฟอร์ นิเจอร์ ในนี ้ใช้ งานได้ จริง ไม่ได้ เป็ น แค่เตียงนอนหลอกๆ ให้ ต้องปวดหัวเหมือนแบบแปลนคฤหาสน์พิศวงแสน พิลึกพิลนั่ นี่ แม็ ก ซ์ ว างกระเป๋ าไว้ บนเก้ าอี ร้ ั บ แขก จากนั น้ ก็ รื ้อ ผ้ าคลุ ม เฟอร์ นิเจอร์ ออกทังหมดและเริ ้ ่มจัดแจงที่หลับที่นอนสาหรับตัวเองในคืนนี ้ อย่ างง่ ายๆ แต่ กว่ าทุ กอย่ างจะพอเข้ า ที่ เข้ าทางก็ ผ่ านไปหลายชั่ว โมง เหมือนกัน เวลาเกื อ บเที่ ยงคื น ในที่ สุดแม็ กซ์ ก็ไ ด้ ทิ ง้ ตัวลงบนที่ น อนสักที ความเหนื่อยล้ าทาให้ เขาจมสู่ห้วงนิทราภายในไม่ถึงห้ านาที ความรู้ สึกกึ่ง หลับ กึ่ ง ตื่ น คล้ ายกาลังฝั นแต่ ร้ ู สึ กตัวทาให้ ส มองไม่ สามารถแยกแยะได้ ชัดเจนว่าสิ่งที่ตนได้ ยินนั ้นเป็ นเรื่องจริงหรือว่าแค่กาลังฝันไปกันแน่ "อย่า ส่งเสียง ถ้าคุณเงียบไว้ 'มัน' จะไม่รู้ว่าคุณอยู่ที่นี่" "ไนเจล เร็ วเข้า! เราต้องไปกันแล้ว" "อืม ฉันหวังว่าเขาจะโชคดีนะ ไปกันเถอะแองจี ้" สุดท้ ายแม็กซ์ก็เลือกที่ จะคิ ดว่ ามันคือ ความฝั น ทัง้ ที่บรรยากาศ รอบตัวเย็นเยือกอย่างผิดสังเกต จนต้ องรวบผ้ าห่มเนือ้ หยาบมาคลุมกาย เอาไว้ อย่างไม่สนใจความผิดปกติที่เกิดขึ ้น ซึ่งมันคือเรื่องดีที่ทาให้ เขานอน หลับได้ อย่างเขาปลอดภัยในค่าคืนนี ้. ***