ลิฟต์ตัวที่สองกับห้องใต้หลังคาบนชั้นเจ็ด

บทที่ 5 ลิฟต์ ตัวที่สองกับห้ องใต้ หลังคาบนชัน้ เจ็ด เช้ าวันต่อมา แม็กซ์กลับที่ชนั ้ สองและลองเปิ ดประตูห้องทุกห้ อง อีกครัง้ ซึ่งผลลัพธ์ ก็คือประตูทุกบานสามารถเปิ ดได้ ตามปกติไม่ปิ ดตาย เหมือนคืนที่ผ่านมา... อันที่จริงตังแต่ ้ ก้าวแรกที่แม็กซ์เข้ ามาในคฤหาสน์วินเชสเตอร์ ก็มี เรื่ องที่ไม่สามารถหาคาอธิบายได้ เกิดขึน้ ตรงหน้ าเขาหลายต่อ หลายครั ง้ และทุกครัง้ มันก็เริ่ มปรากฏความชัดเจนมากขึน้ ทุกที ถ้ าเป็ นคนทั่วไปก็ คิด ได้ น านแล้ วว่ าคฤหาสน์ วิน เชสเตอร์ ไ ม่ ใ ช่ ที่ ที่ คนเป็ น ควรอาศัยอยู่ ทว่ า ตรรกะที่ไร้ เหตุผลแบบนี ้กลับใช้ ไม่ได้ กับแม็กซ์ เพราะนักวิทยาศาสตร์ อย่ าง เขาเชื่ อ ในสิ่ ง ที่ พิ สูจน์ ไ ด้ แ ละมี เหตุ ผ ลรองรั บ เท่ านั น้ ดัง นั น้ ความสงสัย เกี่ยวกับกลไก ข้ อสันนิษฐานที่เขาคิดว่าเป็ นไปได้ มากที่สุด ทาให้ เขาเริ่ ม การค้ นหาเพื่อพิสจู น์สิ่งที่ตนเองคิดทันที แม็กซ์อ่านแผนที่อย่างละเอียดอีกครัง้ เขาพบว่าคฤหาสน์วิน เช สเตอร์ มีการติดตัง้ ลิฟต์ที่ทางานด้ วยระบบไฮดรอลิกไว้ ถึงสามตัวด้ วยกั น โดยตัวแรกอยู่ที่ชนั ้ ใต้ ดิน ตัวที่สองอยู่ที่ชนั ้ หนึ่งและตัวที่สามอยู่ที่ชนั ้ สอง ซึ่งความจริงแล้ วไม่ว่าเขาจะเลือกใช้ ลิฟต์ตวั ไหนมันก็ควรไปยังชัน้ ต่างๆ ได้ เหมือนกัน แต่อย่างที่บอกในคฤหาสน์สดุ เพี ้ยนนี ้ไม่มีอะไรที่ถูกออกแบบมา ให้ ปกติสักอย่าง เพราะในแผนที่ระบุไว้ อย่างชัดเจนว่าลิฟต์แต่ละตัวจะไป ถึงยังชันต่ ้ างๆ ได้ ไม่เหมือนกันนั่นเอง... โดยลิฟต์ตัวที่หนึ่งในชัน้ ใต้ ดิน จะขึน้ ไปถึง แค่ ชัน้ สอง ลิฟต์ตัวที่ สองบนชัน้ หนึ่งจะขึน้ ไปจนถึงชัน้ เจ็ด ส่วนลิฟต์ตัวสามบนชัน้ สองจะขึ ้นไป ถึงแค่ชนห้ ั ้ า นับว่าเป็ นแนวคิดสุดเพี ้ยนของเจ้ าของคฤหาสน์ที่ไร้ เหตุผลซะ จริงๆ ถ้ าดูตามเส้ นทางของลิฟต์ทงั ้ สามตัว แม็กซ์คิดว่าลิฟต์ตัวสองที่ อยู่บนชัน้ หนึ่งจะถูกใช้ งานมากที่สุดเพราะสามารถขึน้ ไปได้ ทุกชัน้ ดังนัน้ เขาจึงตรวจระบบไฮดรอลิกที่ควบคุมลิฟต์แต่ละตัวก่อนที่จะเริ่มใช้ งานมัน ... เริ่มจากลิฟต์ตวั ที่หนึ่ง... ประตูห้องใต้ ดินถูกเปิ ดอีกครัง้ เสียงเครื่องปั่ นไฟที่ยงั ทางานได้ ดี ดังแทรกออกมาทันทีที่ประตู เปิ ดออกพร้ อ มกั บกลิ่น อับที่โ ชยเข้ าจมู กกั บ ละอองฝุ่นที่ฟุ้งในแสงไฟฉายที่สาดลงไปตามขันบั ้ นได เมื่อแม็กซ์เดินลงไปถึงชัน้ ใต้ ดิน สวิตช์ไฟที่อยู่ข้างล่างก็ถูก เปิ ด แทนแสงสว่ างจากไฟฉายที่ เขาถื อ มา แล้ วจากนั น้ การตรวจสอบสภาพ อุปกรณ์ต่างๆ ก็เริ่มขึ ้นทันที ลิ ฟ ต์ ถู ก สร้ างขึ น้ และควบคุ ม ด้ ว ยระบบไฮดรอลิ ก ที่ มี ร าคา แพง โชคดีที่อุปกรณ์ ทุกชิน้ มาจากวัสดุเกรดเอ สภาพของมันจึงยังดีอยู่ไม่ ว่ าจะเป็ น สวิ ตช์ ห รื อ ว่ าวาล์ วความคุ มต่ างๆ และเมื่ อ เขาลองทดสอบดู มันก็ยงั ใช้ งานได้ ดีจริงๆ จากนั ้นแม็กซ์ก็ไปตรวจสอบลิฟต์ตวั ที่สองและสาม ต่อ ซึ่งแน่นอนว่าทุกตัวยังสามารถใช้ งานได้ เหมือนกัน ดังนั ้นเขาจึงเลือกใช้ ลิฟต์ตวั ที่สองบนชันหนึ ้ ่ง ตัวที่เขาคิดว่ามันน่าจะถูกใช้ งานบ่อยที่สดุ ... ... แกร็ก..ก แกร็กก เอี๊ยดด!! ประตูลิฟต์แบบลูกกรงเลื่อนที่ไม่ได้ ถูกใช้ มานานฝื ดจนส่งเสี ยง เสียดหูเมื่อแม็กซ์พยายามออกแรงดึง กว่าที่เขาจะเปิ ดและปิ ดมันได้ ก็ทา เอาใช้ แรงไปพอสมควรเหมือนกัน ครึกก!! ครื่นน!! "เฮ้ ย!!" ทว่าทันทีที่ประตูลิฟต์ถูกเลื่อนจนปิ ดสนิท อยู่ๆ ระบบไฮดรอลิกก็ ทางานขึ ้นมาเองพร้ อมกับแรงกระชากที่เกิดขึน้ อย่างกะทันหัน ทาให้ แม็กซ์ ที่เซจนเกือบจะล้ มถึงกับร้ องออกมาด้ วยความตกใจ พอทรงตัวได้ สายตา ใต้ กรอบแว่นก็มองปุ่มกดบนผนังแบบงงงงและพยายามคิดหาเหตุผลมา อธิบาย ทัง้ ที่ตอนนีเ้ ขาเองก็ไม่ร้ ู ด้วยซา้ ว่าลิฟต์ตัวนีพ้ าเขาจะไปหยุดที่ชนั ้ ไหน จนกระทัง่ ... กึก!! ลิฟต์หยุดสนิท แม็กซ์คานวณจากความสูงและระยะเวลาแบบ คร่ าวๆ เขาเดาว่ามัน น่าจะหยุ ดอยู่ที่ ชนั ้ หกหรื อไม่ ก็ชัน้ เจ็ ดอย่างแน่ น อน จนถึงตอนนีค้ วามพิลึ กพิลั่นและเหตุการณ์ แปลกๆ ที่เกิดขึน้ อยู่เรื่ อยๆ ก็ ไม่ได้ ทาให้ เขารู้ สึกกลัวหรื อคิดอะไรมากนักนอกจากความสงสัยใคร่ ร้ ู ตาม นิ สั ย ของนั ก วิ ย าศาสตร์ ที่ เ พี ย้ นพอกั น กั บ คฤหาสน์ ที่ เ ขาได้ มาเป็ น มรดก ดังนัน้ นิว้ มือเรี ยวจึงท าแค่ดันกลางกรอบแว่ นตรงสัน จมูกให้ เข้ าที่ ก่อนจะลงมือเพื่อออกแรงเปิ ดประตูลิฟต์อีกครัง้ ครื่นนน!! ทว่ าคราวนี ก้ ลับ ผิ ดคาด ประตู ที่ ถูกสนิ มกิ น จนฝื ดกลับ เปิ ดได้ อย่างง่ายดายขึน้ มาซะอย่างงัน้ จนเรี่ ยวแรงที่เขาตัง้ ท่าออกมากเกินไปทา ให้ ประตูเลื่อนกระแทกเข้ ากับอีกฝั่งจนเสียงดังสนั่นไปทังชั ้ น้ "เฮ้ อ อะไรวะเนี่ย!!" ลมหายใจที่ระบายออกมาเฮือกใหญ่พร้ อม กับคาสบถที่เผลอหลุดออกมาเพราะทุ กอย่างมันดู จะผิดปกติไปซะหมด จนนักวิทยาศาสตร์ ที่ยึดในเหตุและผลอย่างเขาเริ่มปวดหัวมากขึ ้นทุกที แต่ สาหรับสิ่งที่อยู่ในคฤหาสน์วินเชสเตอร์ แล้ ว นั่นมันก็เป็ นแค่การเริ่มต้ นเท่า นั ้นเอง... ทันทีที่แม็กซ์ก้าวออกมาจากลิฟต์ ก็เริ่มสายตากวาดมองไปรอบๆ และก็ เป็ น อย่ างที่ เขาเดาไว้ แ ต่ แ รก ชัน้ นี ค้ ื อ ชัน้ ที่ เจ็ ดของคฤหาสน์ วินเช สเตอร์ จริ งๆ แต่แทนที่ลิฟต์จะเปิ ดออกมาเป็ นทางเดิน มันกลับกลายเป็ น ห้ องใดห้ องหนึ่งที่ไม่มีอยู่ในแผนที่ซะอย่างนั ้น ห้ อ งนี ม้ ี ลักษณะเป็ น ห้ าเหลี่ ยมเช่ น เดี ยวกั บ หลัง ด้ านบนที่ตรง กลางยกสูงเป็ นมุมแหลม มีหน้ าต่างวงกลมที่ปิดสนิทรอบด้ าน ภายในมี โต๊ ะและเก้ าอี ้ล้ มกระจัดกระจายอยู่ตามมุมต่างๆ ของห้ อง ที่ผนังที่มีกระจก วงรีแขวนตามจุดต่างๆ ไว้ หลายบาน อีกทังบนพื ้ ้นยังมีเทียนสีดาวางเกลื่อน อยู่หลายเล่ม จากการสังเกตแบบคร่าวๆ ทัง้ หน้ าต่างและความสูงจากพื ้น ถึงหลังคา ทาให้ ร้ ูว่านี่ไม่ใช่ห้องที่อยู่บนชัน้ เจ็ดอย่างที่เขาเข้ าใจแต่แรก แต่ มันคือ 'ห้ องใต้ หลังคา' ต่างหาก อากาศที่ไม่หมุนเวียนและสภาพห้ องที่เต็มไปด้ วยฝุ่นหนา ทาให้ แม็กซ์รีบเดินไปเปิ ดหน้ าต่างเพื่อระบายอากาศทันที ทว่าอยู่ๆ เขาก็ได้ ยิน เสียงร้ องเพลงของหญิงสาวดังแว่ วเข้ ามาในโสตประสาทจนเขาต้ อ งหัน กลับไปมองข้ างหลังอีกครัง้ "หน้ าต่ างสิบสามช่ อง บันไดสิบสามขั้น กระจกสิบสามบาน เทียนสีดาสิบสามเล่ ม เก้ าอี้สิบสามตัว รินน้าชารสชาติดีสิบสามถ้ วย ส าหรั บ แขกสิ บ สามคน ล้ อ มวงเพื่ อ สั ง สรรค์ แล้ ว 'มั น ' จะถู ก ขั งไว้ ตลอดกาล..." ... ในขณะที่ แ ม็ กซ์ กาลัง กวาดสายตามองหาต้ น เสี ยงไปทั่ว ห้ อ ง เพลงที่ ร้ องซา้ ไปซา้ มา ท าให้ เขาก็ ไ ล่ มองสิ่ ง ของระเกะระกะที่ กระจาย เกลื่อนและเผลอนับจานวนพวกมันตามเนื ้อเพลงไปอย่างไม่ร้ ูตวั 'หน้าต่าง กระจก เทียนสีดา เก้าอี้ ถ้วยชา ทัง้ หมด...อย่างละสิ บ สาม!!' เสี ยงเพลงที่ ไร้ ที่ มาและจานวนสิ่งของทัง้ หมดท าให้ แ ม็ กซ์ เริ่ ม ประสาทเสีย อีกทังเมื ้ ่อนึกย้ อนกลับไป เขาก็พึ่งคิดได้ ว่าเกือบทุกอย่างที่อยู่ ในคฤหาสน์ ห ลัง นี ม้ ักจะมี จานวน 'สิ บ สาม' เสมอ รวมไปถึ ง เนื อ้ หาใน หนังสือโบราณที่เขาเจอก่อนหน้ านี ้ ทาให้ พอคาดเดาได้ ว่าเจ้ าของเก่าที่นี่ ไม่ได้ เป็ นแค่นั กออกแบบสุดเพี ย้ นเท่ านั น้ แต่ยังคลั่งไคล้ ในศาสตร์ ลี ล้ ับ แบบสุดขัวอี ้ กด้ วย ในระหว่างที่แม็กซ์กาลังคิดหาเหตุผลกับสิ่งที่อธิบายไม่ได้ อยู่ๆ ก็ มี ความรู้ สึ กคล้ ายเห็ น อะไรบางอย่ างแวบเข้ ามาที่ ห างตา ท าให้ เขาหัน กลับไปที่หน้ าต่างและกวาดสายตามองออกไปข้ างนอกทันที และสิ่งที่เขา เห็นในสวนหลังคฤหาสน์วินเชสเตอร์ ก็คือ สุภาพสตรี ในชุดสีขาวคนหนึ่ง กาลังยืนจ้ องมาที่เขาอย่างไม่ลดละ อีกทัง้ ริ มฝี ปากของเธอยังขยับราวกับ ว่ ากาลัง พู ดอะไรอยู่ อ ย่ างนั น้ ทว่ าด้ วยเหตุ ผ ลกลใดก็ แ ล้ วแต่ มัน ท าให้ แม็กซ์จึงรู้ว่าเธอกาลังร้ องเพลงที่เขาพึ่งได้ ยินไปเมื่อครู่อยู่อย่างแน่นอน "หน้ าต่ างสิ บ สามช่ อ ง บัน ไดสิ บ สามขั้น กระจกสิ บ สามบาน เที ยนสิ บสามเล่ม เก้าอี้สิบสามตัว ริ นน้ าชารสชาติ ดีสิบสามถ้วย สาหรับ แขกสิ บสามคน ล้อมวงเพือ่ สังสรรค์แล้ว 'มัน' จะถูกขังไว้ตลอดกาล..." "รีบออกมาจากที่นั่น เดี๋ยวนี้!!" เมื่ อ บทเพลงปริ ศ นาจบลง สุ ภ าพสตรี ใ นชุ ด สี ข าวก็ เ อี ยงคอ ลง แล้ วขยับริมฝี ปากพูดในสิ่งที่ทาให้ แม็กซ์ต้องรีบเปิ ดหน้ าต่างแล้ วชะโงก หน้ าตะโกนออกไปทันที "เธอเป็ นใคร เข้ ามาที่นี่ได้ ยงั ไง!" "รี บออกมา จากที่นนั่ เดี๋ยวนี้!!" "รี บออกมา จากที่นนั่ เดี๋ยวนี้!!" "รี บออกมา จากที่นนั่ เดี๋ยวนี้!!" ไม่มีคาตอบที่ชดั เจนจากสุภาพสตรีในชุดสีขาว นอกจากคาพูดไร้ เสียงและริมฝี ปากที่ขยับพูดเน้ นย ้าประโยคเดิมซ ้าไปซ ้ามาอยู่หลายครัง้ ในที่สดุ ทังอดทนและความสงสั ้ ยก็ทาให้ แม็กซ์ต้องรีบวิ่งเข้ าไปใน ลิฟต์เพื่อใช้ มันพาเขากลับลงไปยัง ชัน้ ล่ างของคฤหาสน์ให้ เร็ วที่สุด ทว่า คราวนี ้ประตูลิฟต์เจ้ าปั ญหากลับไปยอมปิ ดง่ายๆ ราวกับว่ามันไม่ต้องการ ให้ เขาลงไปเสียอย่างนั ้น "โธ่โว้ ย!!" แม็กซ์สบถออกมาอย่างเหลืออดก่อนที่เขาจะใช้ วิธี การ พืน้ ฐานที่ง่ายกว่า นั่นก็คือการออกไปทางประตูและวิ่งลงบันไดไปตรงๆ พร้ อมกับแผนที่ในมือที่หวังว่ามันจะทาให้ เขาไม่หลงทางและลงไปได้ เร็วขึ ้น ตึกๆ ตึกๆ ตึกๆ เสียงวิ่งลงบันไดวนไปวนมาสะท้ อนก้ องดังอยู่ในคฤหาสน์วินเช สเตอร์ เพราะแน่นอนว่าด้ วยรู ปแบบโครงสร้ างที่สุดเพี ้ยนนีไ้ ม่สามารถทา ให้ แม็กซ์วิ่งลงบันไดรวดเดียวจนไปถึงชัน้ ล่างได้ ง่ายๆ เพราะหลายครัง้ ที่ เขาเจอทางตัน และหลายครัง้ ที่เขาวิ่งวนจนวกกลับมาที่เดิม ถ้ าหากไม่ คิด ว่าเป็ นเพราะความสลับซับซ้ อนของบันไดและทางเดินที่สบั สนอย่างกับ เขา วงกตแล้ วละก็ เขาคงอดคิดไม่ได้ ว่าต้ องเป็ นเพราะตัวคฤหาสน์หรื อ ไม่ ก็ อะไรก็ตามที่ไม่ต้องการให้ เขาเจอกับสุภาพสตรีในชุดสีขาวคนนั ้นแน่ๆ ตึกๆ ตึกๆ ตึกๆ "แฮ่กๆ แฮ่กๆ แฮ่กๆ" ในที่สดุ แม็กซ์ก็วิ่งมาถึงชันล่ ้ างจนได้ พร้ อมกับเสียงหอบหายใจที่ เหนื่อยจนตัวโยน เพราะเขาใช้ เวลามากกว่าสี่สิบนาทีกว่าที่เขาจะหาทาง ลงบันไดจากชันบนจนมาถึ ้ งโถงชันล่ ้ างได้ สาเร็จ "บ้ าเอ๊ ย!! เฮ้ อ..." เหงื่อที่ซึมไปทัง้ ตัวกั บเวลาที่ เสี ยไปทาให้ เ ขา สบถออกมาอีกครัง้ ด้ วยความหงุดหงิด อีกทังยั ้ งคิดว่าหากว่าสุภาพสตรี คน นั ้นแอบเข้ ามาในคฤหาสน์ของเขาจริงๆ ละก็ งันป่ ้ านนี ้เธอก็คงจะเผ่นหนีไป ไกลแล้ ว ไม่มีทางยืนรอให้ เขาไปต่อว่าหรือซักถามอะไรแน่ และทัง้ หมดมัน ก็เป็ นเพราะลิฟต์ไฮดรอลิกราคาแพงที่คุณภาพไม่ได้ เรื่องนั่นแท้ ๆ แต่ในเมื่อทาอะไรไม่ได้ มากกว่านี ้ สายตาใต้ กรอบแว่นจึงมองไป ที่ประตูอย่างยอมรับ ดังนั ้นแม็กซ์จึงคิดว่าไหนๆ เขาก็อุตส่าห์เสียเวลาวิ่งลง มาถึ ง ชัน้ ล่ างแล้ ว เพราะงัน้ การเดิ น ไปดูที่ สวนหลังคฤหาสน์ สักหน่อยก็ ไม่ได้ เสียหายอะไรนัก อย่างน้ อยก็ถือว่าเป็ นการเดินสูดอากาศไปในตัวแล้ ว กัน อากาศข้ างนอกที่เย็นสบายทาให้ แม็กซ์ร้ ูสึกดีขึ ้นไม่น้อย ทิวหญ้ า ที่ขึ ้นรกถึงแม้ จะเยอะแต่ส่วนใหญ่ก็ขึ ้นเป็ นกระจุกไม่ได้ ปิดเส้ นทางเดินไป ซะทังหมด้ ดังนั ้นจึงไม่ใช่เรื่องลาบากอะไรที่เขาจะใช้ เดินไปเรื่อยๆ จนถึง สวนด้ านหลังอย่างสบายๆ ทว่าทันทีที่เขาไปถึงฝี เท้ าที่กาลังก้ าวเดินกลับ ต้ องชะงักนิ่ง เมื่อสายตามองเห็นสิ่งที่อยู่เหนือความคาดคิดยังคงยืนอยู่ที่ เดิมราวกับว่าเธอกาลังรอเขาอยู่อย่างไงอย่างงัน้ แม็กซ์มองสุภาพสตรี ใ นชุ ดสี ขาวที่ยืนท่ ามกลางกอหญ้ าที่ แ ห้ ง ตายรอบตัวกาลังจ้ องมองมาที่เขาอย่างไม่ละสายตา ใบหน้ าและริมฝี ป าก ของเธอซีดเผือดราวกับคนขาดเลือด เขาคาดคะเนคร่าวๆ เธอน่าจะมี อ ายุ ไม่เกินสามสิบปี แต่แปลกชุดเดรสสีขาวที่เธอสวมใส่มันดูเหมือนชุดนอนที่ หญิงชราสมัยนี ้นิยมใส่กันมากกว่า "ช่...ว..ย...ฉั...น...ฉัน อยา...ก อ...อก ไป!!" "เธอเป็ นใคร" พอตัง้ สติได้ แม็กซ์ก็ตะโกนถามเธอทันที ทว่าด้ วย ความสงสัยที่มากมายทาให้ ไม่มองไม่เห็นริ มฝี ปากที่กาลังพยายามสื่ อสาร ออกมา ทังยั ้ งไม่ได้ ยินเสียงของเธออีกด้ วย "กรี ๊ดดดด!!!" ทันใดนั ้น สุภาพสตรีในชุดขาวก็กรีดร้ องดังลัน่ เสียงที่เสียดลึกลง เข้ าไปในโสตประสาททาให้ แม็กซ์ต้องยกมือขึน้ มาปิ ดหูแทบไม่ทัน ก่อนที่ ร่ างของเธอที่ดูเบาบางราวหมอกควันจะค่อยๆ จางหายไปต่อหน้ าต่อตา ของเขา "...!!! ปะ เป็ นไปไม่ได้ " สิ่ งที่เกิดขึ ้นอย่างเหนือคาอธิบายทาให้ แม็กซ์ตะลึงแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง นึกไม่ถึงว่ามรดกชิน้ ใหญ่ที่ได้ จากตระกูลวินเชสเตอร์ ก็คือคฤหาสน์ผีสิงที่ ไม่มีใครเอาซ ้ายังขายไม่ออกจนมันตกมาอยู่ในมือคนนอกอย่างเขา บัดนี น้ ั กวิ ท ยาศาสตร์ ส าขาจิ ตวิ ท ยาที่ เชื่ อ ในเหตุ ผ ลและการ วิเคราะห์จิตสติแ ทบหลุด เมื่อสิ่งที่เขาเรี ยกว่ าพลังงานมาปรากฏให้ เห็ น แบบเต็มสองตาอย่างชัดเจน แม็กซ์ทรุดตัวลงบนพงหญ้ าข้ างๆ รวบรวมสติคิดทบทวนเรื่องราว ทังหมดตั ้ งแต่ ้ ที่เขาก้ าวเข้ ามาที่นี่ ไม่ว่าถังน้ามันที่อยู่ๆ ก็โผล่มา กระจกใน ห้องนอนที่ทาสีดา หนังสือโบราณ กฎประหลาดๆ 10 ข้อ ห้องบนชัน้ สองที่ ปิ ดตาย เพือ่ นบ้านที่ท่าทางแปลกๆ!!... พอคิดมาถึงตรงนีเ้ ขาก็นึกได้ ว่าชายชราที่ชื่อเฮนรี่ โพลเวล เพื่อน บ้ านของเขาที่เคยมายืนด่อมๆ มองๆ อยู่หน้ าคฤหาสน์ก่อนหน้ านี ้ได้ พู ดจา อะไรแปลกๆ บางอย่างออกมา "โดโรธี ลูกสาวของเรายังอยู่ในนัน้ " 'โดโรธี โพลเวล!' ***