ธุรกิจปืนไรเฟิลกับฝันร้ายที่ตามหลอกหลอน

บทที่ 9 ธุรกิจปื นไรเฟิ ลกับฝั นร้ ายที่ตามหลอกหลอน "พวกสาระเลว! ดูผลงานของสิ่ งที่พวกแกสร้างขึ้นมาสิ " "ความร่ า รวยที่ ยื น อยู่ บ นภู เ ขาซากศพมั น ท าให้ พ วกแกหลับ สบายดีมยั้ !" "ไอ้พวกวิ นเชสเตอร์ ! ฉันขอสาปแช่งให้พวกแกทุ กคนต้อ งตาย อย่ างทรมาน! ให้ วิญ ญาณบาปของพวกแกต้ อ งตกนรกหมกไหม้ ชั่ ว นิ รันดร์ !" "กรี ๊ดด...ดด!!!" !!! "เฮือกก!" แม็กซ์ลืมตาเบิกโพลงพร้ อมกับลมหายใจหอบใหญ่ที่ถูกสูดเข้ าไป เพราะใบหน้ าสุดสยองและเสียงกรี ดร้ องของสิ่งที่ทาให้ เขาสะดุ้งตื่นจากฝั น ยังคงติดตาและติดหูราวกับว่ามันเป็ นเรื่องจริงยังไงยังงัน้ นานหลายวินาทีกว่ าที่ดวงตาที่ เปิ ดค้ างจะเริ่ มหาจุดโฟกั ส และ สังเกตเห็นว่าในห้ องหนังสือสว่างมากขึน้ กว่าเดิม จึงมองไปที่นาฬิกาบน ข้ อมือ เข็มสันที ้ ่วนกลับมาที่เลขหกอีกครัง้ ทาให้ เขารู้ ว่าตนเองเผลอหลับอยู่ ในห้ องหนังสือจนถึงเช้ า "เฮ้ อ..." พอเริ่มตังสติ ้ ได้ แม็กซ์ก็ยกมือขึ ้นมากดที่กลางหว่างคิว้ แล้ วสูดลม หายใจเข้ าลึกอีกครัง้ ก่อนจะระบายมัน ออกมาอย่างช้ าๆ จากนัน้ ก็ยืดตัว ขึน้ มาจากพนักพิงแล้ วใช้ มือนวดไปที่ท้ายทอยกับหัวไหล แล้ วเหยียดแขน ขาเพื่อให้ ร่างกายได้ ยืดเส้ นยืดสายและรู้สึกตื่นตัวมากขึ ้นอีกสักหน่อย ก่อน จะเอนตัวพิงโซฟาตามเดิ มพลางกวาดตามองไปห้ องหนังสื อที่ ถูกรื อ้ จน กระจัดกระจาย แม็กซ์เริ่ มคิดทบทวนทุ กอย่างตัง้ แต่ ต้น อีกครัง้ เพื่ อหาว่ าเขาตก หล่นตรงไหน ทาไมเรื่ องของซาร่ า วินเชสเตอร์ มันถึงดูกระจัดกระจายไป หมด ทังที ้ ่เขาอยู่ในคฤหาสน์ของเธอแท้ ๆ แต่กลับรู้สึกเหมือนถูกหมอกควัน พรางตาอยู่ยงั ไงยังงัน้ "แปลก!!" ขณะที่สายตาของแม็กซ์มองกองหนังสือที่กระจายอยู่ ตามพื ้นพร้ อมกับความคิดค้ นหาสิ่งที่อาจตกหล่นไป อยู่ๆ สิ่งที่ 'ตกหล่น' ที่ ปรากฏอยู่ ต รงหน้ าตลอดเวลาก็ ชั ด เจนขึ น้ จนเขารู้ สึ ก ว่ า ตนเองเป็ น นักวิทยาศาสตร์ เกียรตินิยมที่โง่ที่สดุ ขึ ้นมาทันที อย่างที่ใครๆ ก็ร้ ู รวมไปถึงเขาด้ วย เกี่ยวกับธุรกิจและความร่ ารวย ของตระกู ล วิ น เชสเตอร์ ที่ เติ บ โตขึ น้ บนกองซากศพ ซึ่ ง แน่ น อนว่ าความ ร่ ารวยและมีชื่อเสียงนีต้ ้ องเป็ นสิ่งที่น่าภาคภูมิใจของตระกูล วินเชสเตอร์ อย่างไม่ต้องสงสัย แต่การที่ในห้ องหนังสือของซาร่า วินเชสเตอร์ ไม่มีแม้ แต่ ประวัติหรื ออะไรก็ตามที่เกี่ ยวข้ องกับที่ มาแห่งความร่ ารวยของเธอ นั่นก็ หมายความว่า 'เธอเกลียดมัน' อย่างไม่ต้องสงสัยเช่นกัน และนี่ก็น่าจะเป็ น เบาะแสแรกที่เขาเจอ แม็กซ์คิดต่อไปเรื่อยๆ ถ้ าเธอเกลียดมัน บางทีอาจจะเกี่ยวข้ องกับ สาเหตุที่เธอเปลี่ยนบ้ านให้ กลายเป็ นคฤหาสน์วงกตด้ วยเช่นกัน และบางที ไม่แน่ว่ามันอาจจะเป็ นเหตุผลที่เขาถูกลากเข้ ามาอยู่ที่นี่เหมือนกัน ซึ่งคนที่ จะตอบข้ อสงสัยทังหมดได้ ้ ก็คงมีแต่ตระกูลวินเชสเตอร์ เท่านัน้ ... พอคิดมาถึงตรงนี ้ อยู่ๆ ภาพของซาร่ า วินเชสเตอร์ ในชุดสีขาวก็ ผุดขึ ้นมาในความคิด ในวันนั ้นตอนที่เขาอยู่บนห้ องใต้ หลังคา เธอพูดว่าให้ เขาออกมาจากที่ นั่ น แต่ ตอนที่ เขาเจอเธออี กครั ง้ ในสวนหลังคฤหาสน์ แม็ กซ์ คลับ คล้ ายคลับ คลาเหมื อ นว่ าก่ อ นที่ เธอจะกรี ดร้ องออกมา เธอ พยายามจะพูดอะไรกับเขากันนะ... "เฮ้ อ..." เสียงระบายลมหายใจดังขึ ้นมาอีกรอบ เมื่อคิดว่าตอนนัน้ เขามัวแต่ตะลึงจนไม่ได้ สนใจฟั งให้ ดีว่าเธอพูดอะไร แต่มานั่งคิดตอนนี ้จะ ไปได้ อะไรขึน้ มาในเมื่อพวกเขาเป็ น คนที่ มีชื่อ เสียง งัน้ แค่ประวัติพืน้ ฐาน หรือรูปถ่ายครอบครัวใบสองใบ เขาก็น่าจะหาได้ ง่ายๆ ตามห้ องสมุดทั่วไป ไม่ก็หนังสือพิมพ์กับนิตยสารเก่าๆ ดังนัน้ แผ่นหลังเอนพิงโซฟาจึงยืดขึ น้ พร้ อมกับร่างสูงที่ลกุ ยืนและก้ าวขายาวๆ พยายามข้ ามกองหนังสือที่กระจัด กระจายรายล้ อมอย่างระวังเพื่อออกไปจากห้ องหนังสือ โดยไม่ได้ สังเกตุ เลยว่าที่ประตูมีรอยครูดเล็บสี่ห้ารอยปรากฎขึ ้นมาเป็ นทางยาว!!... ... ห้ องสมุดซานโฮเซ "สวั ส ดี ค รั บ คุ ณ บรรณารั ก ษ์ ไม่ ท ราบว่ า ที่ เ ก็ บ หนั ง สื อ พิ ม พ์ ย้ อนหลังเอาไว้ บ้างมัยครั ้ บ" ดวงตากลมใสใต้ แว่นหนาเตอะละสายตาจากลิสรายชื่อหนังสือ บนเคาน์เตอร์ เหลือบมองนักอ่านหน้ าใหม่ที่กาลังหางานให้ เธออย่างเป็ น มิตร "มีค่ะ แต่ทางเราเก็บ เฉพาะฉบับที่ มี การลงข่าวส าคัญๆ เอาไว้ เท่านัน้ นะคะ คุณต้ องการหาข่ าวในช่วงปี ไหนคะ แล้ วเป็ นเรื่ องเกี่ ยวกั บ อะไรคะ" เธอตอบ ทังยั ้ งถามเพื่อจากัดสิ่งที่ต้องหาให้ แคบลง "ซาร่า วินเชสเตอร์ ครับ!" "...!" บรรณารั ก ษ์ สาวย่ น คิ ว้ พลางขยั บ ตาให้ เข้ าที่ อ ย่ า งใช้ ความคิด เพราะสิ่งที่นักอ่านรายใหม่ต้องการนัน้ จะว่าง่ายก็ง่าย จะว่ายาก ก็ยาก ข้ อมูลของนายหญิงแห่งคฤหาสน์ที่ไม่มีวนั หลับนั ้นมันสาคัญน้ อย มากเสียจนเธอหายไปหน้ าข่าวหนังสือพิมพ์หลังจากที่ย้ายมาอยู่ในซานโฮ เซ และถึงมีบางครัง้ ที่ซาร่า วินเชสเตอร์ ได้ ปรากฏตัวตามหน้ าหนังสือพิ มพ์ มันก็ไม่มีความจาเป็ นที่ห้องสมุดต้ องเก็บเรื่ องราวของเธอไว้ แต่เรื่ องของ ตระกูลวินเชสเตอร์ ในฐานะเจ้ าของธุรกิจไรเฟิ ลวินเชสเตอร์ มหาเศรษฐี ที่ ทารายได้ มหาศาลจากซากศพและความตายก็สาคัญและมีบทบาทมาก พอที่จะให้ เรื่ องราวของพวกเขาถูกบันทึกเอาไว้ ในมุมมองต่างๆ รวมไปถึง เรื่องของซาร่า วินเชสเตอร์ และคนอื่นๆ ในครอบครัวด้ วย ดังนั ้นบรรณารักษ์ สาวจึงแนะนาทางเลือ กอื่ นให้ แ ก่นั กอ่านรายใหม่แทนการหาข้ อมูล จาก หนังสือพิมพ์เก่า "ถ้ าเป็ นเรื่องที่เฉพาะเจาะจงแบบรายบุคคลขนาดนี ้ ฉันเกรงว่าคง ไม่สามารถหาให้ ได้ ค่ะ แต่ถ้าเป็ นประวัติของตระกูลวินเชสเตอร์ กับธุรกิจ ของพวกเขา ซึ่งฉันคิดว่าในนัน้ น่าจะเรื่ องราวของคนที่คุณต้ องการรวมอยู่ ด้ วย ในห้ องสมุดก็มีอยู่หลายเล่มเลยค่ะ ไม่ทราบว่าคุณต้ องการมัยคะ" ้ "ครับ" แม็กซ์ตอบสันๆ ้ พลางยิ ้มอย่างยินดี เพราะทางเลือกใหม่ที่ เธอแนะนามันอาจจะดีกว่าการค้ นข้ อมูลจากหนังสือพิมพ์ก็ได้ จากนั น้ บรรณารั กษ์ ส าวก็ บ อกหมวดหมู่แ ละตาแหน่ ง ของชั น้ หนังสือให้ แม็กซ์ทราบทันที... ตุบ! หนังสือหลายเล่มถูกแม็กซ์หอบมาวางรวมกันไว้ บนโต๊ ะสาหรั บ นั่ ง อ่ านคนเดี ยวจนแทบไม่ เหลื อ พื น้ ที่ ยกเว้ น ส่ วนหน้ าฝั่ ง ที่ ติดกั บ เก้ าอี ้ เท่านั ้นที่เขาต้ องเว้ นว่างไว้ เพื่อใช้ วางหนังสือตอนที่เขาต้ องอ่านมัน จากนัน้ เมื่อได้ ทุกอย่างที่ต้องการ การสืบค้ นราวเกี่ยวกับตระกูลวินเชสเตอร์ แ ละ นายหญิงแห่งคฤหาสน์ที่ไม่มีวนั หลับก็เริ่มต้ นขึ ้น… กระทั่ง ผ่ านไปกว่ าสามชั่วโมงตัง้ แต่ สิ บเอ็ ดโมงจนถึ งบ่ ายสอง เรื่ อ งของตระกู ล วิ น เชสเตอร์ ที่ เขี ยนอยู่ ใ นหนั ง สื อ ส่ วนใหญ่ ก็เป็ น เรื่ อ ง เกี่ยวกับธุรกิจปื นไรเฟิ ลที่ทาให้ ตระกูลวินเชสเตอร์ กลายเป็ นพ่อค้ าอภิมหา เศรษฐี ภ ายในเวลาอัน สัน้ ด้ วยอานุ ภ าพอาวุ ธ ที่ มี ป ระสิ ท ธิ ภ าพและถูก คิ ดค้ น ขึ น้ อย่ างต่ อ เนื่ อ งท าให้ มัน เป็ น ที่ ต้อ งการไปทั่วโลก ไม่ ว่าจะเป็ น รั ฐบาลอเมริ ก าที่ มี ค าสั่ง ซื อ้ และผลิ ต จ านวนมหาศาลเพื่ อ น าไปใช้ ใน สงครามกลางเมืองระหว่ างฝ่ ายเหนื อกั บฝ่ ายใต้ หรื อการกวาดล้ างพวก อินเดียนแดงทางตะวันตกของผู้อพยพใหม่ที่ไล่ล่าคร่ าชีวิตคนพืน้ เมืองไป มากมายจนพ่ายแพ้ ราบคาบ รวมไปถึงการล่าสัตว์ด้วยความสนุกสนาน ที่ อานุภาพของปื นไรเฟิ ลวินเชสเตอร์ สามารถล้ มช้ างตัวใหญ่ได้ สบาย ปื นไรเฟิ ลของตระกูลวินเชสเตอร์ กลายเป็ นอาวุธสังหารที่ใครต่อ ใครต่างก็ต้องการ ไม่ว่าฝ่ ายใดจะชนะหรือพ่ายแพ้ หากมีการกวาดล้ างเข่น ฆ่ากันเกิดขึน้ ตระกูลวินเชสเตอร์ ก็ยิ่งได้ กาไรมากขึน้ เป็ นเงาตามตัวตาม กองซากศพที่ทับถมจน นาครหาและคาสาปแช่งของผู้สูญเสียมากมายมา สู่ตระกูลวินเชสเตอร์ ต่อมาด้ วยอย่างไรไม่ทราบได้ คนในตระกูลวินเชสเตอร์ เสียชีวิต ด้ วยสาเหตุ ต่างๆ ที ล ะคนๆ ราวกั บ ถู กคาสาปขึ น้ มาจริ งๆ เสี ยอย่ างนัน้ กระทัง่ เมื่อวิลเลียม วินเชสเตอร์ สามีของซาร่า วินเชสเตอร์ เสียชีวิตลง ซาร่า วินเชสเตอร์ ผ้ เู ป็ นภรรยาที่ถูกทิ ้งให้ อยู่กับมรดกมหาศาลก็ซือ้ บ้ านในรัฐซาน โฮเซและย้ ายมาอยู่ทางถาวร ซึ่งเป็ นจุดเริ่มต้ นในพฤติกรรมการต่อเติ มบ้ าน สุดประหลาดจนกลายเป็ นคฤหาสน์ในแบบแปลกๆ ของเธอ กระทั่ง เข้ าปี ที่ เจ็ ดในการต่ อ เติ มคฤหาสน์ ที่ ไ ม่ มี วัน หลับ ก็ เ กิ ด แผ่นดินไหวขึ ้นในค่าคืนที่ไร้ เค้ าลางใดๆ คืนนั ้นคนงานก่อสร้ างและคนรับใช้ หลายคนเสียชีวิตภายในคฤหาสน์รวมไปถึงลูกน้ อยชายหญิงของเธอที่ต้อง จากไปตลอดกาล... เรื่องราวของเธอถูกบันทึกไว้ เพียงแค่นั ้น ไม่มีการกล่าวถึงสาเหตุ ที่เธอต้ องต่อเติมบ้ านตลอดยี่สิบสี่ชวั่ โมงอย่างไม่มีวนั หยุดจนมันกลายเป็ น คฤหาสน์ และทุกอย่างนับจากนั ้นก็ไม่ถูกบันทึกไว้ อีกเลย... ฟุบ! "เฮ้ อ..อ" หนังสือเล่มสุดท้ ายเกี่ยวกับตระกูลวินเชสเตอร์ ที่เขียนคล้ ายๆ กัน ถูกปิ ดลง ตามมาด้ วยเสียงระบายลมหายใจและแว่นตากรอบใส่ที่ถูกถอด วางลงบนโต๊ ะพร้ อมกับแผ่นหลังที่เอนลงบนพนักพิงแข็งทื่อ แม็กซ์ถอดแว่นวางลงบนโต๊ ะหนังสือ ประวัติส่วนใหญ่จะกล่าวถึง ผลพวงที่ได้ มาจากธุรกิจผลิตปื นไรเฟิ ลในแง่ของการทากาไรมหาศาลและ คาวิจารณ์ ต่างๆ มากกว่า ไม่บทความหรื อหนังสือเล่มไหนเขียนเจาะลึ ก เกี่ยวกับซาร่า วินเชสเตอร์ และคฤหาสน์สดุ พิลึกของเธอแม้ แต่เล่มเดียว ถ้ ามองตามหลักจิตวิทยาบวกกับสิ่งที่คุณนายโพลเวลเล่าให้ ฟัง เมื่อวันก่อน เขาคิดว่ าการสูญ เสี ยคนในครอบครัวอาจท าให้ ซาร่ า วินเช สเตอร์ ได้ รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจ เลยส่งผลให้ เธอมีพฤติกรรม การแสดงออกยา้ คิดยา้ ทาแบบแปลกๆ อย่างการต่อ เติมคฤหาสน์ วิน เช สเตอร์ ทงวั ั ้ นทังคื ้ นเพื่อที่เธอจะได้ ไม่ร้ ูสึกถึงความโดดเดี่ยวในใจ อันที่จริงเขาเองก็อยากจะสรุปอะไรง่ายๆ แบบนี ้เหมือนกัน แต่สิ่ง ที่เขาพบในคฤหาสน์วินเชสเตอร์ กระจกที่ถูกทาสีดา ห้ องใต้ หลังคาสุดพิลกึ ลิฟต์ประหลาดที่ขึน้ ลงไม่เหมือนกัน มันดูที่มามากกว่าการกระทาแบบย ้า คิดย ้าทาทัว่ ไปมาก รวมไปถึงการต่อเติมคฤหาสน์ที่ดูเหมือนไม่มีแบบแผนอะไรนี่อีก ถ้ ามันถูกสร้ างอย่ างไม่มี แบบแผนจริ ง โครงสร้ างหรื อห้ องต่างๆ ก็น่าจะ ออกมาเละเทะกว่านี ้ แต่นี่ห้องทุกห้ อง ข้ าวของทุกอย่างที่ตกแต่งจัดวาง มันเหมือนว่าเธอต้ องการเปลี่ยนบ้ านทัง้ หลังให้ กลายเป็ นคฤหาสน์ วงกต มากกว่า และหน้ าที่หลักของเขาวงกตก็คือ 'การทาให้ หลงทาง' พอคิดมาถึงตรงนี ้ แม็กซ์ก็ยงั ไม่ร้ ูว่า นายหญิงแห่งคฤหาสน์ที่ไม่มี วันหลับ เธอต้ องการให้ 'อะไร' หรื อ 'ใคร' หลงอยู่ในบ้ านวงกตของเธอกัน แน่... ในขณะที่แม็กซ์กาลังนั่งวิเคราะห์เรื่องราวทังหมด ้ อยู่ๆ เสียงคุ้นหู ที่พูดราวกับกระซิบก็ดึงเขาออกจากความคิดของตัวเองอย่างกะทันหัน "เป็ นไงบ้ างคะ ข้ อมูลที่คุณได้ จากห้ องสมุดของเราพอจะใช้ ไ ด้ ประโยชน์บ้างรึเปล่า" แม็ กซ์ หัน ไปมองบรรณารั กษ์ ส าวพลางยื ดกายที่ เอนพิ ง เก้ าอี ้ ขึ ้นมาอย่างรักษามารยาท "เอ่อ ครับ ก็พอจะได้ อะไรบ้ างนิดหน่อย" "อ้ อ แสดงว่าข้ อมูลที่ได้ ยงั ไม่มากพองันซิ ้ นะคะ" แม็กซ์มองแววตาระยิบระยับที่ส่งประกายอยู่ใต้ แ ว่นหนาอย่ าง เป็ นกันเอง ดูเหมือนว่ าถ้ าไม่ใ ช่ เพราะเธอมี น า้ ใจก็ต้องอยากรู้ ว่ าเขาหา ข้ อ มูล ของซาร่ า วิ น เชสเตอร์ ไ ปท าไมกั น แน่ แต่ ไ ม่ ว่าแบบไหนถ้ าเธอ สามารถช่วยให้ ข้อมูลเพิ่มได้ ก็ถือว่าเป็ นประโยชน์กับเขาทังนั ้ ้น ดังนัน้ แม็กซ์จึงแสร้ งทาเป็ นพูดให้ เธอเป็ นผู้ทรงภูมิความรู้ และ ตนเองคือผู้ที่ต้องการความช่ วยเหลือ ทันที "เฮ้ อ! ใช่แล้ วละครับ หนังสือ พวกนีแ้ ทบไม่ให้ อะไรที่ผมอยากรู้ เลย ถ้ าหากว่ามีใ ครสักคนที่ร้ ู เรื่ อ งราว ต่างๆ มากมายมาช่วยผมก็คงดี" นักจิตวิทยาเจ้ าเล่ห์แกล้ งตีหน้ าเศร้ า ลด สายตามองกองหนังสือบนโต๊ ะอย่างหมดหวัง แล้ ววินาทีต่อมาก็แสร้ งทา เป็ นหันไปมองบรรณารักษ์ สาวราวที่ยังยืนตัวตรงเหมือนผู้รอบรู้ อยู่ที่เดิ ม ราวกับว่าเธอคือนางฟ้ามาปลอดยังไงยังงัน้ "จริงซิ ถ้ าจะหาใครสักคนในซานโฮเซที่มีร้ ูเรื่องราวต่างๆ มากมาย ก็ต้องเป็ นคุณแน่ๆ ผมเชื่อเลยว่าหนังสือทุกเล่มในห้ องสมุดทุกเล่มก็ไ ม่เท่า ความรอบรู้ของคุณแค่คนเดียว จริงมัยครั้ บ" แล้ วก็เป็ นดั่งคาด คายกยอของแม็กซ์ใช้ ได้ ผล บรรณารักษ์ สาว ยืดตัวตรงคอเชิด ยิ ้มกริ่มอย่างภูมิใจในคาชมที่หวังผลของนักจิตวิทยาจอม เจ้ าเล่ห์ "อืมม มันก็ไม่ขนาดนัน้ หรอกค่ ะ ฉันแค่ชอบอ่านหนังสือก็ เลยรู้ เรื่องต่างๆ เยอะกว่าคนอื่นก็เท่านั ้นเอง อย่างเรื่องของซาร่า วินเชสเตอร์ อัน ที่จริงคุณไม่ต้องหาข้ อมูลอะไรให้ ยุ่งยากหรอกค่ะ เพราะตอนนี ้เรื่องของเธอ มันเกือบจะเป็ นตานานเมืองไปแล้ ว แค่ถามกับคนพืน้ ก็ได้ ข้อมูลเหลือเฟื อ แล้ วละค่ะ" น ้าเสียงที่ยงั คงรักษาระดับความแผ่วเบาเอาไว้ อย่างดี ทว่ากลับ แฝงความภูมิใจในคาชมจอมปลอมเพื่อผลประโยชน์ของแม็กซ์อย่างเห็นได้ ชัด แล้ วเย็นวันนั ้นหลังจากที่ห้องสมุดปิ ดลง ร้ านกาแฟเล็กๆ บนถนน ก็ กลายเป็ น สถานที่ ส าหรั บ ข้ อ มูลต่ างๆ เกี่ ยวกั บ ซาร่ า วิ น เชสเตอร์ แ ละ คฤหาสน์ที่ไม่มีวนั หลับ... หนึ่งชัว่ โมงต่อมา หลังจากซิลวี่ บราวน์ บรรณารักษ์ สาวแสนใจดี ได้ เล่าเรื่ องเกี่ยวกับซาร่า วินเชสเตอร์ ที่เธอรู้ ทงั ้ หมดให้ แม็กซ์ฟังและขอตัว กลับไปเป็ นที่เรียบร้ อย เขาก็ยงั คงนั่งจิบกาแฟอยู่ที่โต๊ ะคนเดียวต่ออย่างไม่ ค่อยสบอารมณ์เท่าไรนัก เพราะถึงเรื่องที่เล่าจะมีข้อมูลมากกว่าในหนังสือ แต่ก็ยงั ไม่พอที่เขาจะเอามาเชื่อมโยงกับเรื่องต่างๆ ที่เกิดขึ ้นได้ ร่ างสูงเอนหลังพิงพนักเก้ าอี ้ สายตาใต้ กรอบแว่นมองแก้ วกาแฟ เปล่าสามใบตรงหน้ าที่ไม่ใช่ของแม่สาวบรรณารักษ์ อย่างใช้ ความคิด สิ่งที่ หล่อนพูดมามันก็จริ งอยู่ เหมื อนกัน หากเขาต้ องการข้ อมูลที่ ชัดเจนที่ สุด การถามเอากับคนที่อยู่ใกล้ สถานที่นัน้ น่าจะง่ายกว่าการที่เขามาหาเอาเอง เป็ น ไหนๆ ดู เหมื อ นว่ าท าไปท ามาสุดท้ ายแล้ วเขาก็ ต้อ งกลับ ไปรบกวน คุ ณ นายโพลเวล เพื่ อ นบ้ านแสนดี ที่ เ ขาพึ่ ง ท าให้ ส ามี ข องเธอต้ อ งเข้ า โรงพยาบาลอีกครัง้ จนได้ ... แต่ ก่อ นอื่ น เขาคงต้ อ งหาค าตอบจากโจนาธาน บรู๊ ซ ทนาย ประจาตระกูลวินเชสเตอร์ คนคนเดียวที่เกี่ยวข้ องกับวินเชสเตอร์ โดยตรงที่ เขาสามารถติดต่อได้ ... ... สิบนาทีต่อมา รถยนต์สีบรอนซ์ก็มาจอดอยู่หน้ าห้ างสรรพสินค้ า ของเมืองซานโฮเซ ทีเดียวที่มีโทรศัพท์สาธารณะไว้ คอยให้ บริการ จากนัน้ สายก็ถูกต่อไปยังบ้ านของโจนาธาร บรู๊ซทันที ตื ้ดด...ดด ตื ้ดด...ดด ตื ้ดด...ดด "สวัสดีครับ ผมโจนาธาน บรู๊ซครับ" "คุณโจนาธานนี่ผมแม็กซ์นะ แม็กซ์ คาร์ เตอร์ " "..." "ปลายสายเงียบไปชั่วครู่ อย่างกับว่าพึ่งได้ ยินว่าชื่อแม็กซ์ คาร์ เตอร์ เป็ นครัง้ แรก ทังที ้ ่เขาคือคนนอกที่ได้ รับมรดกชิ ้นใหญ่จากตระกูลวิน เช สเตอร์ และพึ่งจะโทรไปเมื่อราวสองสามวันที่แล้ วนี่เอง" "ครั บ แน่ น อน ผมต้ อ งจาคุ ณ ได้ อ ยู่ ไม่ ท ราบว่ ามี เรื่ อ งอะไรที่ เกี่ยวกับคฤหาสน์ให้ ผมช่วยแนะนาอีกรึ เปล่า" คาพูดของทนายโจนาธาน ทาให้ แม็กซ์ร้ ู สึกว่าอีกฝ่ ายรู้ อยู่แล้ วว่ายังไงเขาก็ต้องติดต่อกลับไปอีกครัง้ แถมยังรู้ ด้วยว่าเป็ นเรื่ องเกี่ยวกับคฤหาสน์วินเชสเตอร์ ดังนัน้ แม็กซ์จึงไม่ ลังเลที่จะถามตรงประเด็นในสิ่งที่ตนอยากรู้อย่างไม่ลงั เลทันที "ใช่ครับ ผมมีเรื่องขอคาแนะนาจากคุณอีกจริงๆ" "ผมอยากรู้ ว่าทาไมซาร่ า วินเชสเตอร์ ต้องเปลี่ยนบ้ านของเธอให้ กลายเป็ นคฤหาสน์วงกตด้ วย ถ้ ามันไม่ใช่แค่รสนิยมการต่อเติมบ้ านแบบ เพีย้ นๆ เพื่อผลาญเงินที่ใช้ เท่าไหร่ก็ไม่หมดแล้ วล่ะ ถ้ าอย่างงัน้ ผมเดาว่า หน้ าที่ของคฤหาสน์วงกตที่เธอสร้ างขึน้ มาคงต้ องการทาให้ อะไรสักอย่าง 'หลงทาง' หรือไม่ก็ 'ถูกขัง' อยู่ในนั ้นมากกว่า" "..." พอแม็กซ์พูดจบ ทนายโจนาธารนิ่งเงียบไปหลายวินาที จนได้ ยิน แค่ เสี ยงลมหายใจที่ดังมาตามสายก่ อนที่มัน จะค่ อ ยๆ เปลี่ ยนเป็ นเสียง หัวเราะที่คล้ ายลอดผ่านลาคอออกมาแทน "ฮืมม..ม หึ หึ หึ เยี่ยม เยี่ยมจริ งๆ เลยคุณเป็ นคนฉลาดอย่างที่ พวกเราคิดไว้ ไม่ผิดจริงๆ" ในที่สดุ โจนาธาน บรู๊ซก็ยอมเปิ ดปากออกมาสักที แต่คาพูดนัน้ มันกลับกากวมซะจนแม็กซ์ร้ ู สึกว่าตนเองเหมือนคนโง่ ที่ คว้ า มรดกชิ ้นโตมาไว้ ในมือโดยที่ไม่ได้ ตรวจสอบให้ ดีซะก่อน ดังนั ้นเขาจึงโพล่ง ถามออกไปอย่างไม่คิด "คุณหมายความว่ายังไง" "คุณคาร์ เตอร์ ผมแน่ใจว่าก่อนที่คุณ จะยอมรับ มรดกชิ น้ นี ้ คุณ น่าจะพอทราบประวัติของมันมาบ้ างแล้ วว่า นายหญิงเจ้ าของคฤหาสน์ วิน เชสเตอร์ เธอต่อเติมมันอยู่ตลอดเวลาทัง้ กลางวันกลางคืน ยี่สิบสี่ชั่วโมง! โดยไม่มีแม้ แต่เวลาพักหรื อวันหยุดด้ วยเหตุผลบางอย่าง และในวันที่เธอ ต้ อ งจากโลกนี ไ้ ปก็ เพราะการต่ อ เติ มคฤหาสน์ ที่ ห ยุ ดลงอย่ างกะทันหัน ดังนัน้ ความตัง้ ใจของเธอจึงยังไม่เสร็ จสมบูรณ์ คุณคาร์ เตอร์ มาถึงตรงนี ้ คุณคงรู้ แล้ วนะว่าทาไมเราถึงให้ เงินคุณเพื่อเป็ นค่าดูแลคฤหาสน์ในทุ กๆ เดือน" แม็กซ์คาพูดยาวเหยียดของทนายโจนาธานที่เหมือนจะตอบไม่ ตรงคาถามสักเท่าไรนัน้ ทาให้ เขารู้ สึกว่าตระกูลวินเชสเตอร์ กาลัง ปกปิ ด เรื่องบางอย่างของนายหญิงแห่งคฤหาสน์ที่ไม่มีวนั หลับอยู่ แต่ไม่ว่ายัง มัน ก็ไม่เห็นจะมีอะไรที่เกี่ยวกับคนนอกอย่างเขาสักนิดเดียว เมื่อคิดได้ ดังนั ้น แม็กซ์จึงพูดสวนกลับไปทันที "แล้ วเรื่ องพวกนีม้ ันเกี่ยวอะไรกับผมล่ะ อีก อย่างตระกูลวินเชสเตอร์ ก็เป็ นถึงอภิมหาเศรษฐี พวกเขาจ้ างคนมาทาเอง แต่แรกก็ได้ ไม่เป็ นต้ องให้ ผ้ รู ับมรดกอย่างผมมาจัดการด้ วยเลย" "ถามได้ ตรงประเด็นดีคุณคาร์ เตอร์ อย่างที่คุณเห็น คฤหาสน์วิน เชสเตอร์ ถูกก่ อสร้ างและต่ อ เติ มไปเรื่ อ ยๆ อย่างไม่มีแบบแผน ทุกอย่ าง เกิดขึน้ ภายในหัวของคุณซาร่ าแบบวันต่อวัน ดังนัน้ ทีนีค้ ุณก็น่าพอจะเดา ออกแล้ วนะ ว่ าท าไมเราถึ ง ยกคฤหาสน์ ใ ห้ กับ คนนอกอย่ างคุ ณ เพราะ ผลงานวิจยั เกี่ยวกับจิตใต้ สานึกและจิตไร้ สานึกของคุณยังไงล่ะ..." "งานวิ จัยของผม...!!" เป็ น อี กครั ง้ ที่ แ ม็ กซ์ ไ ม่ เข้ าใจคาพู ดของ ทนายโจนาธานแม้ สกั ประโยคเดียว ที่ร้ ูแน่ๆ ก็คือ งานวิจยั ที่ไม่มีใครยอมรับ ของเขากลับเตะตาพวกตระกูลวินเชสเตอร์ เข้ าอย่างจัง "แล้ วยังไง ผมไม่เข้ าใจความหมายของคุณอยู่ดี" "ฮืมม!! เราคิดว่าความมั่นใจเกินธรรมดาและความคิดลา้ หน้ าที่ คุณมี น่าจะทาให้ ร้ ู ว่าคุณซาร่ าต้ องการให้ คฤหาสน์ของเธอเป็ นแบบไหน เพราะงัน้ เราถึ งสนั บสนุ นคุ ณ มาตลอดจนกระทั่งจบเพื่อ ส่งต่ อ คฤหาสน์ ให้ กับคุณยังไงล่ะ" พอมาถึ ง ตรงนี ้ แม็ กซ์ ก็เริ่ มรู้ สึ กว่ าชี วิตของเขาถู กตระกู ลวิ นเช สเตอร์ ควบคุมมาตัง้ แต่ต้น แต่ยังไงซะเขาก็คิดว่าพวกวินเชสเตอร์ กาลังใช้ งานคนผิดประเภทอยู่แน่ๆ ดังนั ้นเขาจึงอดไม่ได้ ที่จะแสร้ งเค้ นเสียงหัวเราะ ออกมาจากลาคอ "หึ หึ หึ บ้ า พวกคุณต้ องเป็ นบ้ าไปแล้ วแน่ๆ จะให้ ผมไปคาดเดา ความคิดของคนที่ตายไปแล้ วเนี่ยนะ! ทาไมคุณไม่ไปหาพวกร่างทรงหมอผี ล่ะ ผมว่าพวกนั ้นน่าจะช่วยคุณได้ มากกว่า" ทว่ า การเหน็ บ แนมแกมประชดของแม็ กซ์ ไ ม่ มี ผ ลอะไรกั บ โจ นาธานแม้ แต่น้อย เพราะอีกฝ่ ายก็เป็ นแค่ทนายประจาตระกูลที่ถูกว่าจ้ าง มา เพื่อให้ ผ้ ูรับมรดกคนนีท้ าตามที่ตระกูลวินเชสเตอร์ ต้องการ "คุณจะคิด ยังไงก็แล้ วแต่นะคุณคาร์ เตอร์ แต่เท่าที่ผมรู้ คุณก็ไม่มีทางเลือกอะไรแล้ วนี่ นา ไม่ว่าจะงานหรือที่อยู่ ถ้ างันท ้ าไมคุณไม่ลองทาตามคาแนะนาของผมดู ละ บางทีมนั อาจจะไม่ได้ แย่ขนาดนั ้นก็ได้ " "นี่ มันหมายความว่า...!!" แม็กซ์ละคาพูด แล้ วปล่อยให้ ที่เหลืออยู่ แค่ ใ นความคิ ดเพราะเขาไม่ อ ยากเชื่ อ ว่ าคนเองถู กตระกู ล วิ น เชสเตอร์ ควบคุมมาตังแต่้ ต้น "คุณคาร์ เตอร์ คุณน่าจะรู้ ตระกูลวินเชสเตอร์ ทาอะไรได้ มากกว่า ที่ คุ ณ คิ ด ไม่ งั น้ คุ ณ คิ ด ว่ า ล าพั ง แค่ เ กี ย รติ นิ ย มใบเดี ย วมั น จะท าให้ สถาบันวิจัยอันดาหนึ่งรับคุณเข้ าทางานง่ายๆ ได้ เหรอ อีกอย่างการที่คุณ ถู กถี บ ออกมาจากสถาบัน วิ จัยโดยมี มรดกชิ น้ มารอรั บ คุ ณ ยัง คิ ดว่ าทุ ก อย่างเป็ นแค่เรื่องบังเอิญอีกยังงันเหรอ" ้ "...!!" สิ่งที่อยู่ในความคิ ดของแม็ กซ์ถูกโจนาธานพูดออกมาจน หมด ถึงตอนนี ้ความคิดที่ตีกันยุ่งเหยิงในหัวทาให้ แม็กซ์ไม่ร้ ูว่าตัวเองควรจะ พูดอะไรออกมาอีก ดังนัน้ ทนายโจนาธานจึงถือโอกาสสรุ ปทุกอย่างไปซะ เลย โดยไม่สนใจฟั งอะไรอีก "เอาน่าคุณคาร์ เตอร์ อย่าไปสนใจเลยว่าคฤหาสน์วงกตนั่น มี ไ ว้ ส าหรั บ อะไร ขอแค่ คุณ สร้ างมันให้ ส าเร็ จก็ พ อ ยัง ไงซะมรดกนั น้ รวมถึง ทรัพย์สินที่อยู่ในนั ้นทังหมดก็ ้ คือของคุณอยู่ดี" "..." "เอาล่ะ ถ้ าเข้ าใจแล้ วก็ขอให้ คุณโชคดีนะครับ" "เดี๋ยว เดี๋ยวก่อนสิ อย่างพึ่งวาง ผมยัง...!" ตู๊ดดด ตู๊ดด...ดด... กว่าที่สติของแม็กซ์จะกลับมาอีกครัง้ โจนาธาน บรู๊ซก็ตดั สายเขา ทิง้ ไปซะแล้ ว โดยที่ไม่สนด้ วยซา้ ว่าเขาอยากจะถามอะไรอีก สุดท้ ายสิ่งที่ เขาได้ ยินก็มีเพียงสัญญาณโทรศัพท์ที่ดงั ซ ้าไปซ ้ามาอยู่ปลายสายเท่านั ้น... ***